Een eerlijkere en vrolijkere wereld is mijn missie. Met alle kennis en ervaring die we sinds mensenheugenis hebben opgedaan kunnen we de problemen van vandaag en morgen het hoofd bieden. Door onze aandacht te richten op talentontwikkeling, samenwerking en ondernemerschap dat dienstbaar is aan mens, dier en milieu. In Nederland en daarbuiten.

Mijn missie is om Nederlanders met elkaar te verbinden met het besef dat er nu eenmaal onderliggende verschillen zijn, om vervolgens vanuit dat besef elkaar te versterken en aan te vullen.

Dat is geen gemakkelijke opgave. Mensen zijn geneigd om te hangen in hardnekkige patronen van gedrag, ook al zijn die negatief en contra productief. Het lijkt wel of in Nederland hulpeloosheid wordt gestimuleerd door betutteling, overbodige regelgeving en het accentueren van wat je vooral niet kunt en niet mag.

Nederland wordt getekend door verdeeldheid en een collectieve boosheid: “Is dit waar we nu geëindigd zijn? Zijn dit nu de idealen die we bereikt hebben na jaren van ongelofelijke economische groei en ongekende rijkdom, vooraf gegaan door een haast allesvernietigende wereldoorlog? Is dit het resultaat van wat we gewild hebben?”

We lijken onze gezamenlijke identiteit kwijt geraakt te zijn. De tweedeling in de maatschappij is, ondanks een uitgebreid stelsel van sociale vangnetten, niet opgeheven. Het land is niet maakbaar, zoals werd gedacht. Mensen in een sociaal zwakke positie worden door regelgeving gedwongen in hulpeloosheid te blijven. De grotendeels mislukte integratie van honderdduizenden mensen die naar Nederland zijn gekomen met hoge verwachtingen die niet zijn uitgekomen, heeft een grote last gelegd op de schouders van het zwakste deel van de samenleving.

De cruciale vraag is: “Wat nu?”. Mijn visie is dat mensen van nature ondernemend zijn, juist in benaderde situaties. Ondernemend zijn betekent de wil om je eigen situatie positief te willen veranderen, hoe klein de ruimte soms ook is. Dat proces moet gesteund worden door motiveren, stimuleren, samenwerken, het aanreiken van mogelijkheden. Daarbij hoort ook eisen stellen aan mensen.

Het motto is: veeleisend helpen. Nederland met al zijn rijkdom helpt iedereen die vooruit wil komen, niet door betutteling, maar met het aanreiken van mogelijkheden met daarbij de voorwaarde dat de ander zich daadwerkelijk inspant. Blijven hangen in aangeleerde hulpeloosheid is geen optie, geen toekomst.

Ik kies voor een ‘divers’ Nederland dat meer betekent dan allochtoon en autochtoon.  Het gaat om man en vrouw, gezond en gehandicapt, laag en hoogopgeleid, jong en oud, hetero en homo. Verschillen, hoe confronterend die ook zijn, mogen en moeten benoemd worden om vanuit daar te werken naar gedeelde normen en waarden op basis van gelijkheid. All different, all equal. 

“Wat kun je?” in plaats van “Wat ben je”.  Dat is de visie waar ik voor sta.